گزارش لحظهبهلحظه از جبههی جنگ با «کنجکاوی جنسی»
یهجوری شده که مغزم یه رادار داره مخصوص مدلهای آنلاین.
انگار یه صدای مرموز توی سرم میگه:
«بیا یه نگاه بنداز ببین کیا هستن الان... شاید مدل جدید اومده باشه... شاید اون مدل قدیمیه برگشته باشه... شاید یکی الآن دقیقاً منتظر تو باشه!»
آره حتماً! منتظر منه! وسط این همه آدم، نشسته جلوی دوربین با نور بنفش، منتظره من بیام بگم: "Hi bb u look nice".
چقدر هم جواب میده: «Hey honey 💋».
خُب معلومه چون ۲۰۰ نفر دیگه هم همزمان همونو گفتن و همزمان همونو شنیدن.
اما باور کن این «نگاه بنداز ببین کیا آنلاینن»، یه ورژن جنسی از «بیا ببین تو این یخچال چیزی واسه خوردن هست یا نه»ـه.
هی بازش میکنی، میبندی.
بازش میکنی، میبندی.
آخرشم فقط یه چیز فاسد گیرت میاد: احساس خالیشدگی و تهی بودن روح.
از اون طرف دلم میگه: «بابا فقط نگاه کن. فقط نگاه کن دیگه، که گناه نداره!»
انگار نگاهکردن هیچوقت به عملی ختم نشده. انگار اصلاً آدم با نگاه به سیب سقوط نکرد...
یهجایی تو وجودم هم هست که با طعنه میگه:
«ببین تو واقعاً دنبال انسان نیستی، دنبال یه پنجرهای که توش خیال ببافی.
اما خب، بیا و این پنجره رو ببند. سرما خوردیم از بس بازش کردی!»
و خلاصه...
در جنگ نابرابر من با سایت لایو، فعلاً مغز داره کلید F5 رو میزنه،
و قلب داره میگه:
«برگرد خونه، هیچکس اونجا واقعاً نمیخوادت.»