آیا پورن در دوران قاجار هم وسوسهانگیز بود؟ (با بررسی سنگنوشتهها و قالیچهها)
پورن در دوران قاجار؟! 🏺📜
اول بگم که اینترنت و یوتیوب که نبود، نه گوشی هوشمند و نه حتی یه مجله زیرزمینی. پس سؤال اصلی اینه: مردم قاجار چی میدیدن که دلشون میخواست بیشتر ببینن و وسوسه بشن؟
۱. قالیچههای فانتزی، یا «پورن» به سبک قجری!
قول میدم اگه یه قالیچه قدیمی قاجاری رو برداری و خوب دقت کنی، میبینی که کلی طرح و نقش هست که بعضیاشون پر از نمادها و اشارههای ریزه میزه به زندگی خصوصی و روابط عاشقانه!
یه جور هنر رمزآلود که باید استاد رمزگشایی باشی!
مثلاً:
گل و مرغ میخوندن و عاشق هم بودن.
زنان و مردانی که دست همدیگه رو گرفتن، اما لباسهاشون یه جور خاصی چفت شده…
و اون نگاهها و ژستها…!
آره، این یه جور پورن با مِهر تاریخی و فرهنگیه؛ هر کسی نباید بفهمه!
۲. سنگنوشتههای داغونرم، یا «میخواستن نگو ولی گفتن»
آدمهای قاجار، که خیلی اهل نوشتههای سنگی و کتیبهها بودن، یه جورهایی جاهایی رازهای عشقی و دلنگرانیهاشونو حک میکردن.
البته نه مثل ما که مستقیم میگیم «پورن»، بلکه از طریق اشعار عاشقانه، تلمیحها و استعارهها.
مثلاً یه کتیبه دیده شده که نوشته:
«دو دلبر در باغی راز دل گفتند، همچو نرگس و یاسین.»
حالا این یعنی چی؟ معلوم نیست! اما یکی از باستانشناسا احتمالا میگه: «همون لحظاتی بوده که خیلیها چشم هاشونو بسته بودن!» 😏
۳. وسوسههای قجری: واقعی یا فانتزی؟
دوران قاجار، وسوسهها نه با کلیک، نه با اسکرول، بلکه با چرخش پردهها، نامههای مخفیانه و خندههای پشت در بود!
مردها و زنها تو خونههاشون قفل میکردن در رو و احتمالا روی قالیچهای مثل قالیچههای ذکر شده، لحظههایی داشتن که امروز بهش میگیم «لحظات خصوصی».
وسوسه؟ حتماً بود! ولی روشها خیلی خلاقانه و شاید کمی بامزهتر از ما.
۴. رقص و موسیقی: اولین نسخههای «وسوسهانگیز»
تو مجلسهای قجری، رقصندهها و نوازندهها میرفتن وسط، موسیقی میزدن و حرکات جذاب اجرا میکردن.
اون زمان یه جور سرگرمی بود که باعث میشد دلها لرزیده و چشمها برق بزنه!
آدم فکر میکنه این اولین «فیلم» قجری بوده، البته به سبک زنده و بدون پخش مجدد!
۵. قضاوت تاریخی از دید مگسها!
یه بار یه مگس قجری اومد وسط مجلس رقص و گفت:
«این چه جور وسوسهایه که ما مگسها باید حواسمون بهش باشه؟! تو دوران ما خبری از پورن نبود که، ما فقط وزوز میکردیم!»
و همه خندیدن، چون معلوم شد حتی مگسها هم اون موقعها سرشون شلوغ بوده.
نتیجه نهایی؟
آره، وسوسهانگیز بودن بوده، اما به شکل قالیچههای نقاشی، اشعار عاشقانه و رقصهای داغ و نرم.
یعنی:
هیچی تغییر نکرده، فقط ابزارش عوض شده!
اگه امروز با کلیک کردن وسوسه میشی، اون موقع با نگاه کردن به یه گل و مرغ یا شنیدن یه نغمه وسوسه میشدن.
مگسها هم همیشه بودن و همیشه ناجیان ناخوانده ما!
خلاصه :
قاجاریها هم وسوسه داشتن، ولی با قالیچه و سنگ و شعر! امروزیها وسوسهمون با صفحه گوشیهامونه.
اما حقیقت اینه که این وسوسهها یه جور طبیعته که همیشه بوده، هست، و خواهد بود.
فقط یه چیز فرق داره: حالا میتونیم بخندیم بهش و بگیم: «آره، حتی قجریها هم پورن داشتن، ولی شیک و مجلسی!» 😄🎩