گاهی انسان فکر می‌کند برای تغییر باید یک‌باره یک کوه را فتح کند.

اما نه.

گاهی باید فقط یک قدم برداشت.

وقتی وسوسه می‌آید، به خودت نگو:

«من باید برای همیشه قوی باشم.»

این جمله می‌تواند آن‌قدر بزرگ باشد که تو را خسته کند.

به خودت بگو:

«فقط ده دقیقه.»

یک تایمر بگذار.

ده دقیقه برای آینده‌ات تصمیم نگیر؛ فقط از این لحظه مراقبت کن.

ممکن است این ده دقیقه سخت باشد.

ممکن است ذهنت بارها بگوید:

«بی‌فایده است.»

اما هر بار که ده دقیقه را تحمل می‌کنی، چیزی درونت تغییر می‌کند.

تو فقط یک وسوسه را عقب نینداخته‌ای.

داری به خودت ثابت می‌کنی:

«من هنوز می‌توانم انتخاب کنم.»

و گاهی امید دقیقاً از همین‌جا آغاز می‌شود؛

نه از یک پیروزی عظیم،

بلکه از یک تصمیم کوچک که می‌گوید:

«این بار فوراً تسلیم نمی‌شوم.»