دلنوشته های من

تفکر آگاهانه یعنی توجه خودخواسته به یک مسئله، بررسی آن بدون اینکه فوراً اسیر اولین فکر و احساس شوی، ارتباط دادن اطلاعات، مقایسه کردن احتمالات و رسیدن به فهم یا تصمیم.

و شاید زیباترین تفاوتش این باشد:

نشخوار می‌خواهد از فکر به احساس برسد.
تفکر می‌خواهد از فکر به فهم برسد.

نشخوار بعد از ده دقیقه معمولاً تو را همان‌جایی می‌گذارد که بودی، فقط خسته‌تر.

اما تفکر خوب، حتی اگر جواب قطعی پیدا نکند، معمولاً یک چیز اضافه می‌کند:

یک سؤال دقیق‌تر، یک تمایز تازه، یک احتمال جدید، یک فهم بهتر یا یک قدم بعدی.

خلاصه میخواهیم مغز فقط مصرف‌کننده‌ی اطلاعات و تولیدکننده‌ی خیال نباشد؛ تبدیل شود به ابزاری که بتوانی واقعاً با آن ببینی، بفهمی و خلق کنی.